Scenograaf & Kostuumontwerper

Merel de Vroome

Merel de Vroome

Ik zoek in mijn ontwerpen altijd naar een manier om het alledaagse onvergetelijk te maken.

Mijn naam is Merel Marita de Vroome. Als zeventienjarige startte ik als jongste student (en eerste student geboren in het jaar 2000) op de toneelacademie Maastricht aan de opleiding Scenografie en Kostuumontwerp.

Van kleins af aan heb ik al een passie voor theater en kan ik mij laten betoveren door de magische sfeer van een theatervoorstelling. Gecombineerd met een sterke voorkeur voor de creatieve vakken op school, was het bijna onvermijdelijk dat ik koos voor een opleiding als theatervormgever. Nu, 5 jaar later, studeer ik af als scenograaf en kostuumontwerper.

Tijdens mijn studie heb ik ervaring opgedaan bij Het Nationale Theater (HNT) in Den Haag, Studio M&W in Amsterdam en Opera Zuid in Maastricht. Deze ervaringen hebben mij gesterkt in de overtuiging dat ik op mijn plek ben in de theaterwereld. Ik kijk er dan ook naar uit om na mijn afstuderen aan de slag te gaan als vormgever en met mijn ontwerpen ook andere mensen de magie van theater te laten ervaren.

Wat beweegt je?

Ik zoek in mijn ontwerpen altijd naar een manier om het alledaagse onvergetelijk te maken. Ik ben gefascineerd door het thema vergankelijkheid en wat is er nou vergankelijker dan theater? In mijn theatraal essay onderzoek ik het thema vergankelijkheid door een verbinding te leggen tussen mijn persoonlijke theaterervaringen als bezoeker en mijn werk als maker, in mijn streven om als maker iets onvergetelijks neer te zetten.

Wat toon je op Festival Gemaakt?

Samen met mijn vier klasgenoten exposeer ik vanaf 2 juni mijn afstudeerwerk in Theater aan het Vrijthof. Een van de projecten die ik exposeer is de vormgeving voor de opera Les contes d’Hoffmann in regie van Lorenzo Maria Mucci, waar ik de scenografie en kostuums voor heb ontworpen. Deze opera was een project vanuit het Conservatorium Maastricht in samenwerking met Opera Zuid. Met een internationale cast & crew hebben we een hedendaagse versie van de opera uit 1881 neergezet. Gebruikmakend van afvalmateriaal (oude tapijtrollen) heb ik voor deze voorstelling een multi-dimensionaal decor ontworpen. Deze vormgeving sluit aan bij mijn eerdere werk waarbij ik graag met minimale middelen een maximaal effect wil creëren. Hoewel ik niet bang ben om groots uit te pakken geloof ik vooral in de kracht van de eenvoud.