Regisseur

Max Gruson

Max Gruson

Theater is voor mij dé plek om heel stellig onze stelligheden te bevragen.

Ik kan behoorlijk twijfelen aan alles, maar de Toneelacademie was absoluut de juiste keuze. Toen ik hier belandde had ik al een blauwe maandag aan de TU/e en een studie aan de UU (grotendeels) achter de rug. Nu is het moeilijk te geloven dat het alweer tijd is om af te studeren. Maar ik kijk ernaar uit. De Toneelacademie is een heerlijke enclave in het zuiden van Nederland, waar je sous vide wordt klaargestoomd voor het werkveld, maar nu ben ik wel gaar. Het is tijd om de scheiding van kunst en wereld wat diffuser te maken.

Wat beweegt je?

Theater is voor mij dé plek om heel stellig onze stelligheden te bevragen. Dat is iets wat ik gedurende mijn jaren op de Toneelacademie geleerd heb. De twijfel die in mij zit, wil ik ook bij mijn publiek teweegbrengen. Waarom vinden we wat we vinden, doen we wat we doen, voelen we wat we voelen? Uiteindelijk hoop ik dat door het wegnemen van vanzelfsprekendheden we met meer empathie naar elkaar en de wereld om ons heen kunnen kijken. Als de grondvesten wankelen, blijkt dat solidariteit een handeling is. Op dit moment ben ik veel bezig met ecologie en tijd. Zo lees ik nu Timothy Morton, Byung-Chul Han en Anna Lowenhaupt Tsing. Meer kijk-, lees- en luistertips zijn altijd welkom!

Wat toon je op Festival Gemaakt?

Nou, allereerst heb ik deze website ontworpen en gebouwd. Van Illustrator naar rauwe code (PHP, HTML, CSS, Javascript).

Daarnaast toon ik The Long Long Now: een installatie-performance die ik samen met mijn broer Serge Gruson (HKU Master Scenography) heb gemaakt. Hij had me al een keer eerder geholpen bij onze 360-graden-3d-animatiefilm Somnium, maar nu waren we voor het eerst écht gelijkwaardige medemakers. Dat is super goed bevallen, dus wie weet wat we nog in de toekomst samen zullen doen. We delen onze fascinatie voor ecologie, filosofie en technologie. Daarnaast houden we wel van een beetje absurdistische humor in de duisternis. Op de gebieden van intuïtie, beeld en dramaturgie verschillen we dan weer. Zo vullen we elkaar aan. The Long Long Now gaat over het oprekken van het tijdsgevoel van het Nu. Er komt bijna geen mens aan te pas, maar bevat wel een pratende steen en een berg zout. Hoe dat te rijmen valt? Ja, daarvoor moet je komen kijken!