Scenograaf & Kostuumontwerper

Fleur Ummels

Fleur Ummels

Ik ben vaak opzoek naar een pijnpunt in de esthetiek van de vorm waarin ik ontwerp.

Mijn naam is Fleur Ummels en ik studeer dit jaar af aan de scenografie en kostuumontwerp opleiding aan de Toneelacademie Maastricht. Ik ben geboren in Heerlen, een stadje in Zuid-Limburg. Heel ver van huis heb ik het dus niet gezocht toen ik voor deze studie koos. Maastricht, specifiek de Lenculenstraat 31-33, heeft de afgelopen vier jaar mijn hart gestolen. Door de verschillende ontwerpprojecten in mijn laatste jaar besefte ik me meer dan ooit dat de tijd voorbijvliegt. Ik geniet nog even met volle teugen van deze plek. Een plek waar ik mocht maken, struikelen en opstaan, om vervolgens weer keihard te vallen, maar waar ik rechtop vandaan wegloop. Doodeng en tegelijkertijd iets waar ik heel erg aan toe ben. Wellicht zoek ik het nu wel iets verder van huis...

Wat beweegt je?

Ik ben vaak opzoek naar een pijnpunt in de esthetiek van de vorm waarin ik ontwerp. Meestal krijg ik terug te horen dat mijn werk esthetisch oogt door de ordening van mijn scenografie of kostuumbeeld. Hoewel ik dit een prettig gegeven vind, ben ik ook op zoek naar een manier om binnen die vorm van ordening een lelijkheid toe te voegen. Of juist andersom: de schoonheid in iets verschrikkelijks naar boven halen.

Mijn inspiratie haal ik niet specifiek uit één thematiek of gegeven. Per project verschilt het. Maar wat vaak overeenkomt is het feit dat ik teruggrijp naar een vorm van realiteit. ‘Gewone’ mensen op straat zijn dan ook de beste personages.

Wat toon je op Festival Gemaakt?

The Lonesome West is een voorstelling die ik heb mogen vormgeven voor Léon de Vrede. Léon en ik hebben al eerder samengewerkt in het derde jaar tijdens praktijkhuis en toen hij mij vroeg voor zijn afstudeervoorstelling hoefde ik daar niet lang over na te denken. The Lonesome West is een humoristisch, verdrietig, confronterend stuk over een pastoor die poogt twee ruziënde broers dichterbij elkaar te brengen. De absurde personages, de gewelddadigheid van hun acties en de kwetsbaarheid van hun zoektocht naar naastenliefde is wat mij vooral integreerde aan het stuk. In mijn ontwerpproces ben ik op zoek gegaan naar een vertaling voor het duistere gevoel wat de personages ervaren. Het stuk speelt zich voor mij af op een plek waar je niet wilt zijn en haast opgesloten zit. In combinatie met het lichtontwerp en is dit een beeld wat ik met mijn scenografie en kostuums wilde bereiken. Daarnaast exposeer ik met de rest van mijn klas in de foyers van Theater aan het Vrijthof!